Μού δόθηκε η αφορμή τις προάλλες, και έφερα στη μνήμη κάποιους "χαρακτήρες"! Που γνώρισα. Τους έζησα - αυτούς και τις εκφάνσεις τής συμπεριφοράς τους - ενίοτε με δυσκόλεψαν και με πόνεσαν. Λαμβάνοντας υπ’όψιν τα κοινά αυτών σημεία –κι έχοντας μια ιδέα από τα διαβάσματα μου -στη Σχολή- που ακροθιγώς άγγιξαν το θέμα, κατέληξα σε συμπεράσματα προσωπικά-υποκειμενικά, που τα ενδυναμώνει η συνέπεια της εμπειρίας μου και μόνον, καθιστώντας τις καταστάσεις τεκμηριωμένες μόνον για μένα!
Συγκεκριμένα: Άνθρωποι με προσωπικότητα τύπου Α -λαμβάνοντας υπόψη περιπτώσεις που είτε ανήκουν στον στενό συγγενικό μου κύκλο είτε κάποτε σχετίστηκα μαζί τους - ως φίλη ή σύντροφος. Πρόκειται:
1. Για ανθρώπους ανταγωνιστικούς, σε σημείο η συμπεριφορά αυτή να είναι "αυτόματη" και να μην πατάει σε καμμία λογική ανάγκη/αιτία.
2. Ανταγωνιζόμενοι τον ίδιο τους τον εαυτό, αντιφάσκουν και συχνά συγκρούονται με τις δικές τους θέσεις όταν αυτές εκφράζονται από άλλους ανθρώπους. Συχνά συμβαίνει, δεν έχουν σταθερές απόψεις αναφορικά με ζητήματα - σημαντικά ή ασήμαντα-καθημερινά.
3. . Βιώνουν την "συνεχή ανασφάλεια". Με αρνητική σκέψη - κατά κανόνα, δεν συμβιβάζονται με την πραγματικότητα τής ζωής τους, αδυνατούν να την χειριστούν, αμφισβητούν την αξία της αλλά και δεν μπένουν στην διαδικασία να την αλλάξουν, γενικά έχουν μια δυσκολία να αποφασίσουν, ακόμη κι αν δεν υπάρχουν... χρονικά Περιθώρια.
4. Ασκούν εύκολα αρνητική κριτική-σπάνίως θετική. Δεν χάνουν ευκαιρία να "απαντούν" στον συνομιλητή τους με τρόπο εριστικό και με επιχειρήματα που φαίνονται ορθά αλλά εν γνώσει τους δεν ευσταθούν. Πρόκειται νομίζω για άλλη μια απόπειρα με αυτού τού είδους την ισχυρογνωμοσύνη να "καλύψουν" τα δικά τους "κενά", να φανούν ότι υπερτερούν έναντι τών άλλων, προκειμένου να αντισταθμίσουν με αυτό τον τρόπο την ανασφάλεια και το αίσθημα μειονεξίας που χαρακτηρίζει την ύπαρξή τους.
Συχνά υπερασπίζονται με το ίδιο πάθος (διαφορετικές) αντικρουόμενες απόψεις, αδυνατώντας να καταλήξουν σε κάποιο συμπέρασμα.
Πολλές φορές προκειμένου να δικαιολογήσουν στον ίδιο τους τον εαυτό στάσεις ή συμπεριφορές του παρελθόντος, διαστρεβλώνουν –σχεδόν συνειδητά- την πρόθεση ή την στάση κάποιου άλλου δικού τους ανθρώπου, προκειμένου να βρουν άλλοθι για την δική τους στάση-αντιμετώπιση μιάς συγκεκριμένης κατάστασης.
5. Συχνά έχουν ξεσπάσματα τέτοια, που εύκολα κάποιος θα έβγαζε το συμπέρασμα, πως αυτή η ένταση μάλλον πηγάζει και βρίσκει την αιτία της στην δίκαιη αγανάκτηση.
Συχνά υπερασπίζονται με το ίδιο πάθος (διαφορετικές) αντικρουόμενες απόψεις, αδυνατώντας να καταλήξουν σε κάποιο συμπέρασμα.
Πολλές φορές προκειμένου να δικαιολογήσουν στον ίδιο τους τον εαυτό στάσεις ή συμπεριφορές του παρελθόντος, διαστρεβλώνουν –σχεδόν συνειδητά- την πρόθεση ή την στάση κάποιου άλλου δικού τους ανθρώπου, προκειμένου να βρουν άλλοθι για την δική τους στάση-αντιμετώπιση μιάς συγκεκριμένης κατάστασης.
5. Συχνά έχουν ξεσπάσματα τέτοια, που εύκολα κάποιος θα έβγαζε το συμπέρασμα, πως αυτή η ένταση μάλλον πηγάζει και βρίσκει την αιτία της στην δίκαιη αγανάκτηση.
6. Όταν στην εξέλιξη μιάς συζήτησης έρχονται σε δύσκολη θέση –είτε επειδή δεν μπορούν να διαχειριστούν το συναίσθημά τους, είτε επειδή καταφαίνεται το λάθος τους, είτε επειδή αδυνατούν να αντιδράσουν- αποχωρούν, είτε σταματούν την συζήτηση (συχνά αλλάζοντας θέμα), είτε φεύγουν από τον χώρο.
7. Μετά από εντάσεις ή διενέξεις, οι άνθρωποι αυτοί βρίσκουν τον τρόπο να προσεγγίσουν τον συνομιλητή τους, να παραδεχτούν το λάθος τους –το πολλάκις ακραία εκπεφρασμένο- και να γεφυρώσουν με αξιοθαύμαστο και περίτεχνο (κάποτε χειριστικά) τρόπο "τεράστιες" διαφορές... και ρήξεις-εντάσεις.
Γενικά το πρόβλημά τους στην επικοινωνία με τους ανθρώπους είναι ξεκάθαρο.
Τα παραπάνω αποτελούν καθαρά προσωπικές μου απόψεις, σχετίζονται με τις δικές μου εμπειρίες και οπωσδήποτε δεν τεκμηριώνονται επιστημόνικά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλιά σας: